«نمایندگان انحصاری و قابل‌اعتماد طبقه‌ی پرولتر»[1] 2 نوشته‌ی : پی‌یترو دی پائولا ترجمه‌ی : بهرام صفایی
بیانیه مشترک سندیکاها و تشکل‌های مستقل کارگری و بازنشستگان، در مورد تعیین دستمزد سال ۱۳۹۸
محمد قراگوزلو : سرمایه داری دولتی شوروی! سوسیالیسم در یک کشور و انقلاب زودرس! قسمت ۲۹
سرمایه‌داری شکست خورده است؛ بعدش چه؟ جان بلامی فاستر ترجمه‌ی هومن کاسبی
تقی روزبه :نگاهی به ببانیه اخیررضاپهلوی به مناسبت چهلمین سالگردانقلاب
نسرین هزاره مقدم : مطالبه‌گری معلمان: دگرگونی در شکل و محتوا
کنترل کارگری و انقلاب 4 نوشته‌ی : ویکتور والیس ترجمه‌ی : دلشاد عبادی
حسن اردین : بیماری و ناتوانی چپ و درماندگی آن ازسازماندهی مبارزات طبقه کارگر
بهزاد مالکی : آیا برای مردم ونزوئلا انتخاب دیگری باقی مانده است؟!
ستون خبر
ادامه محرومیت دسته جمعی زندانیان سیاسی بیمار رجایی شهر کرج از دریافت خدمات درمانی
گزارش اعتراض رانندگان و کارگران شرکت واحد (عدم حضور در محل کار) در روز دوم اسفند
امروز سه شنبه حداقل ۹ تجمع اعتراضی برگزار شد
پوستر تدارک برگزاری روز جهانی زن در ونکوور کانادا
امروز حداقل ده حرکت مطالباتی و صنفی صورت گرفته است
گزارش برخورد فیزیکی با خانواده اسماعیل بخشی و طرح سه اتهام جدید علیه این فعال کارگری
پانزدهمین روز بیخبری از پروین محمدی
فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل: شکنجه و اعتراف گیری اجباری را متوقف کنید! آزادی و امنیت اعضای آی تی اف در سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران را تضمین کنید!
ستون خبر
تدارک سپاه برای عملیات "انتقام بزرگ" در سیستان و بلوچستان
دادستان شوش به جای پاسخگویی به خانواده اسماعیل بخشی، دستور بازداشت مادر اسماعیل را داد!
۳۶۳ روز #حبس درویشان گنابادی در زندان‌های قرچک، تهران بزرگ و اوین
اسماعیل بخشی برای اعتراف علیه خودش، تحت فشار است!

 

 عکس ‏محمود صالحی‏
سالهاست جنبش کارگری ایران، جهت احقاق حق با نظام سرمایه داری و کارفرمایان مبارزه کرده و خواهد کرد. در این راه هزاران نفر از بهترین افراد خود را از دست داده و باز هم به مبارزه خود علیه نابرابری مستحکم به پیش حرکت کرده و خواهند کرد. اهداف این مبارزه، سرنگونی جامعه نابرابر و طبقاتی موجود است و مستقر کردن جامعه ای که عاری از هر گونه ستم ، استثمار و نابرابری باشد.
در این راه کارفرمایان و دولت حامی آنان نیز به اشکال مختلف ما را تهدید، احضار، شکنجه ، محاکمه ، زندان و در بعضی موارد ما کارگران را اعدام کرده اند. من خودم 19 با ر زندان رفتم و ده ها بار مورد ضرب و جرح از سوی ماموران بازداشت کننده قرار گرفته ام؛ دنده هایم شکسته ، لگنم شکسته و آخرین بار کلیه هایم را در بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج به دلیل اینکه داروی های مورد نیازم را قطع کردند، از دست دادم. سالهاست که مکالمات تلفنی خانوادگی ما و دوستانمان شنود می شود. یعنی ما به این اجحاف حق از سوی مسئولان امنیتی عادت کرده ایم. به این ترتیب وقتی نامه شما ها را دیدیم برای ما تازگی نداشت. اما چیزی که برای ما تازگی داشت این بود که شما ها با هویت حقیقی خود علیه کسانی که شما ها را مورد ضرب و جرح قرار داده اند اعلام جرم کردید و خواستار مناظره با مسئولان آنان شده اید. شما ها از این بابت نگران نباشید که مرجعی در کشور ما وجود ندارد تا به کیفرخواست شماها رسیدگی کند. همین که ما دیگر نمی خواهیم در پشت درهای بسته شکنجه شویم و لام تا کام صحبت نکنیم، خودش یک پیروزی برای طبقه کارگر ایران و جهان است. صحبت های یک عده از مسئولان که خودشان بانی همه مشکلات این جامعه هستند برای ما هیچ ارزشی ندارد و ما در این شرایط حساس در کنار شماها هستیم.
پیروز و سربلند باشید عزیزان.
محمود صالحی و نجیبه صالح زاده 20/10/97