چند ماهى است كه به رغم گسترش مبارزات همه اقشار زحمتكش و فروپاشى عملى اقتصاد نظام جمهورى اسلامى، رژيم دست به حملات همه جانبه اى با بكار گرفتن تمامى پتانسيل قوه قضائيه و ديگر نيروهاى سركوب زده است.

معلمان كه در يكى دو سال اخير شعله اعتصابات و اعتراضات را فروزان نگهداشته بودند و حكومت تا اندازه اى تمرد آنان را به ديده اغماض مى گرفت، هم اكنون يكايك آنان را به تالارهاى محاكم كشانده و هنگام خروج از محكمه دادنامه چندين سال حبس را بر روى انبوه اوراق پرونده قطورشان مى افزايد .

پس از آن نوبت فعالان اقشار مختلف مردمى بويژه زنان و دانشجويان مبارز و خستگى ناپذير رسيد كه اين بار مدت محكوميت شان به دلخواه قاضى و نيروهاى امنيتى دولا و سه لا رقم خورد و هنوز جوهر قلم نگارش احكام شان نخشكيده، آنان را به قصد وارد كردن بيشترين صدمات روانى و اذيت و آزار جسمانى، از زندانى به زندان ديگر با قساوت تمام منتقل كردند.

كارگران كه جاى خود داشتنه و دارند. به بهانه شركت در سالگرد يازدهم ارديبهشت ياد روز مبارزات كارگران شيكاگو و كل كارگران جهان، و يا اعتصابات و حركت هاى كارگرى در شهرهاى مختلف كشور، چنان احكام سنگينى از زير خامه قاضيان حرفه اى بيدادگاه ها، بيرون آمد كه گويى جانيان با سابقه را به كيفر مى رسانند.

دادخواهان و فعالان مليت هاى تحت ستم مضاعف كرد و عرب و ترك و بلوچ و غيره نيز بهره وافرى از اعدام ها و حبس ها و شلاق ها نصيب شان گشت.

و اما در باره بپاخاستگان شيردل آبان ماه 98 كه هزاران تن ازآنان را بعنوان ذخيره در بند و زنجير خود نگه داشته بودند، براى زهر چشم گرفتن از انقلابيون و كنشگران احتمالى آينده و همه رزمندگانى كه دمادم آماده ورود به عرصه رويارويى نهايى با سردمداران نظام مى گردند، آن ها را در صف هاى ممتد به خط كردند و احكام شان را به نوبت از دستگاه خودپرداز دادگسترى چى ها به دست شان دادند تا كى به آخر خط و به آخرين نفر برسند.

بايد پرسيد كه علل اين همه سختگيرى و ايجاد فشار سهمگين چيست؟

در پاسخ مى توان گفت كه علل اساسى و كم اهميت تر بى شمارى دارد، ليكن دو مورد از آن ها بارزتر و برجسته ترند.

اول: با الهام از كشف نيوتن كه گفت، عكس العمل با عمل برابر مى باشد، در مى يابيم كه گويا قيام عظيم آبان چنان كنشى بود كه رژيم ناگزير شده است كه به همان حجم و اندازه و نيرو واكنش نشان دهد؛ و ليكن هر چه تا كنون زور زده نتوانسته كه شايد ده درصد از پيآمد و آثار آن جنبش هراس افكن را جبران نمايد، لذا ما بايد در انتظار اقدامات مذبوحانه تر و بيشترى از سوى دستگاه هاى متعدد سركوب باشيم.

ثانياً: گردانندگان نظام اسلامى اين روزها را تا رسيدن موعد انتخابات رياست جمهورى آمريكا با نگرانى و عصبانيت مى شمارند به اين اميد كه ترامپ كنار رفته و بايدن جانشين اش شود كه متعاقب آن چمدان چمدان دلار، به كشور سرازير كند تا جيب اين آخوند سرمايه دارها بار ديگر پر شود. اين نه يك رؤيا بلكه اميد و آرزويى است كه به شدت به آن دل بسته اند.

پس بر اين قرار بايد وقت خريد. با سركوب خشن قيام آبان هفت هشت ماهى وقت خريدند. فقط مانده كه چند ماه معدود ديگر نيز، بر اين منوال بگذرند. اما شايد هم چنين نشود.

آنان براى اين نيز به خوبى انديشيده اند. اتاق هاى فكرشان سفارش مى كنند حال كه شرايط ذهنى براى اتصال و پيوند كليه حركت ها و فعاليت هاى كارگرى و مردمى هنوز مهيا نيست، بى فايده نخواهد بود اگر با تحريك مستمر مردم و اعمال فشار طاقت فرساى اقتصادى و سياسى و نظامى و اقدام به بگير و به بندهاى لازم و غير لازم در حق آنان، بگونه اى حساب شده، زحمتكشان و تهيدستان را بصورت انفعالى و واكنشى (و نه كنشى و خود خواسته با حق انتخاب زمان و مكان مناسب) به آوردگاه بكشانند و اين بار ضربه سهمگين ترى ما فوق آنچه قبلاً رو داده بود، بر آنان وارد سازند.

اين تاكتيك هم براى خريد وقت فوق الذكر است، و هم اصولاً خود شگرد مجزا و شناخته شده اى  است كه ديكتاتورهاى همپالكى شان طى دهه ها آن را بر روى مردم شان آزموده اند.

اما آيا اين انديشه ورزان جهنمى، شيوه راهبردى خود را به دقت تشخيص و به اجرا گذاشته اند؟ كليه فاكت ها ما را به ترديد در تصديق صحت و موفقيت كار كرد اين روش ها وا مى دارند.

اگر رويارويى قاطع نيروهاى دو جبهه متخاصم مردمى و ضد مردمى احتمالا نياز به زمان بيشترى مى داشت، حال با اين تقابل مستقيم و بدون رودربايستى رژيم، كه باور كردنش اندكى دشوار مى نمايد، انگيزه عصيان و تمرد توده ها را به طور مضاعف و دوچندان در همه تار و پودشان تقويت مى كند و بدين ترتيب هر رزمنده اى خود به تنهايى تبديل به سنگ خاراى شكست ناپذيرى مى شود.

ديگر اين كه، مردم اين بار با درس گرفتن از ناكامى هاى هاى گذشته، بى شك راه و روش مبتكرانه ترى در پيش خواهند گرفت، زيرا كمتر ديده شده است كه خيزش گرى درست همان نسخه قديمى را پيش رو گذاشته و به آن عمل كند. توده ها در قيام ها روش هايى بكار مى گيرند كه همه را به شگفتى وا مى دارد.

محسن قديمى