کارگران، زحمتکشان، تودههای ستمدیده ایران!
جنگ میان دولتهای آمریکا، اسراییل و جمهوری اسلامی وارد پنجمین هفتۀ خود شده است. در این مدت علاوه بر کشتار و ویرانی زیرساختهای کشور، بسیاری از مراکز تولیدی نیز توسط جنگنده – بمبافکنهای آمریکا و اسراییل بمبباران، و در پیامد آن کارگران زیادی کشته شدهاند. در تداوم اینگونه عملیات جنایتکارانه، روز جمعه هفتم فروردین ماه جاری نیز جنگنده های آمریکا و اسراییل با بمب و موشک، به چندین مراکز تولیدی و صنعتی از جمله فولاد مبارکه، ذوبآهن اصفهان، فولاد خوزستان و کارخانه سیمان فیروزآباد حمله کردند. بر اساس گزارشهای منتشره، در حمله به کارخانۀ فولاد مبارکه اصفهان، یک نفر کشته و ۱۶ نفر زخمی شده اند. در شرکت فولاد خوزستان ۱۶ نفر دچار موج انفجار و جراحتهای سطحی شدهاند. خط تولید تعطیل و هزاران کارگر بیکار گشتهاند. در حمله به معدن کارخانه سیمان فیروزآباد دستکم دو نفر کشته و دو نفر زخمی شدهاند. همزمان با جنایات فوق در پی اصابت «بمبهای بشردوستانه» آمریکا و اسراییل به یک واحد صنعتی در شهرک جی اصفهان نیز بیش از ۱۵ کارگر کشته شدهاند.
کارگران، زحمتکشان، تودههای ستمدیده ایران!
جنگ میان دولتهای آمریکا، اسراییل و جمهوری اسلامی همچنان ادامه دارد. این جنگ ارتجاعی شیرازۀ زندگی تودههای مردم ایران را از آنچه که بود بیشتر به ویرانی و تباهی کشانده است. تاکنون، هزاران نفر از کودکان و کارگران و مردم بیپناه ایران بر اثر حملات موشکی و بمببارانهای هوایی آمریکا و اسراییل کشته شدهاند. بسیاری از زیرساختهای کشور نابود، مراکز تولیدی ویران، بیمارستانها موشک باران و تعداد زیادی از واحدهای مسکونی بر سر مردمی که هیچ نقشی در این جنگ ویرانگر نداشته و ندارند، آوار شده است. این جنگ، جنگی ارتجاعیست. جنگ کارگران و زحمتکشان و تودههای مردم ایران نیست. جنگ میان سه دشمن مردم ایران – هیئت حاکمه آمریکا، دولت اسراییل و رژیم جمهوری اسلامی – است. جنگی که تباهی و ویرانی را نصیب مردم ایران کرده است. این جنگ برای کارگران و مردمان زحمتکش حاصلی جز بیکاری وسیع، آوارگی و مرگ و ویرانیهای گسترده به همراه نداشته است. ویرانی و مرگی که با تداوم جنگ به صورت روزانه بر سر مردم آوار شده است.از این رو، منافع کارگران و عموم تودههای مردم ایران نه در ادامه جنگ که در توقف فوری آن است.
پوشیده نیست در این جنگ، فقط آمریکا و اسراییل نیستند که با بمب و موشک مردم ایران را کشتار میکنند. در سوی دیگر این جنگ ارتجاعی، رژیم جمهوری اسلامی قرار دارد. رژیمی آدمکُش و تبهکار که به بهانه مقابله با «دشمن»، بیش از هر زمان دیگری به سرکوبگری در جامعه روی آورده، اعدامهای مخفیانه را شتاب بخشیده، زندانیان سیاسی را از داشتن ابتداییترین امکانات انسانی محروم، معلمان را بازداشت و تودههای معترض ایران را به مرگ تهدید کرده است. مضافاً اینکه با حملات موشکی خود به اسراییل و کشورهای حوزۀ خلیج فارس، زندگی مردم را فلج ، اماکن مسکونی را ویران و در پیامد اینگونه حملات صدها نفر کشته و زخمی شدهاند.
کارگران، زحمتکشان، تودههای ستمدیده ایران!
جنگ همیشه با یک تاریخ آغاز میشود؛ با ساعتی مشخص و خبری که ناگهان در جهان پخش میشود. اما برای مردمی که زیر آوار جنگ زندگی میکنند، جنگ نه یک تاریخ است و نه یک خبر. جنگ لحظهایست که صدای انفجار سکوت را میشکند، روان جامعه را متلاشی میکند و زندگی عادی مردم را برای همیشه تغییر میدهد. اینترنت قطع میشود. ارتباط مردم با جهان بیرون از بین میرود. زندگی روزمره کودکان، زیر وحشت صدای جنگندهها و انفجارها میگذرد. در روزهای جنگ، به هر سو که بنگریم، صدای پرواز هواپیماهای جنگی شنیده میشود. خانهها ویران و حضور نیروهای سرکوب در کوچه و خیابان افزایش مییابد. فضای جامعه بسته و خیابانها پُر از خاک و خون میشوند. در میان قربانیان، گاه انسانهایی هستند که تنها برای گذران زندگی از خیابانی عبور میکردند، یا تلاشگرانی که در تکاپوی آوردن لقمهنانی بر سر سفرۀ خانوادههایشان بودند.
جنگ، پیش از هرچیز، بیرحمانه ترین شکل بیعدالتیست. کسانی که در باره آن تصمیم میگیرند، اغلب در اتاقهای امن و دور از میدان جنگ نشستهاند، اما کسانی که قربانی جنگ میشوند، مردمان عادیاند. کودگان و زنان و تودههای زحمتکشاند. مردمانی که به صورت گوشت دَمَ توپ، قربانی اهداف تجاوزکارانه و جاهطلبانۀ دولت فاشیستی آمریکا، رژیم نسلکُش اسراییل و رژیم ارتجاعی حاکم بر ایران شدهاند.
از این رو با صدای بلند اعلام میکنیم: این جنگ، جنگ ما نیست. جنگ کارگران و تودههای زحمتکش مردم ایران نیست. جنگ دشمنان مردمان ایران با یکدیگر است. مسئولیت این جنگ بر دوش طرفین جنگ و تمام جریاناتیست که برای این جنگ کف میزنند و بر ویرانههای آن میرقصند.
بیاییم با شعار نه به جنگ ارتجاعی، نه به امپریالیسم، نه به صهیونیسم و نه به رژیم ارتجاعی اسلامی، با فریاد قطع بیدرنگ جنگ به اعتراضات و مبارزات خود برای سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی شتاب بخشیم.
سرنگون باد نظام سرمایهداری حاکم بر ایران
زنده باد آزادی – زنده باد سوسیالیسم
شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست
۸ فروردین ۱۴۰۵ – ۲۸ مارس ۲۰۲۶
اتحاد سوسیالیستی کارگری، حزب کمونیست ایران، حزب کمونیست کارگری ایران – حکمتیست، سازمان راه کارگر، سازمان فدائیان (اقلیت) و هسته اقلیت