حدود سه ماه است که کشور ما می لرزد و یکی از حساس ترین و بحرانی ترین دوران حیات خود را تجربه می کند.
خیزش عظیم دی ماه ۱۴۰۴ که تنها با قتل عام فاشیستی و کشته و مجروح و دستگیری حدود صد هزار نفر، موقتا خاموش شد، تا عروج مجدد جنبش در چهلم جانباختگان این خیزش در شهرهای مختلف و عروج جنبش دانشجویی در چندین دانشگاه و بالاخره آغاز مجدد جنگی تمام عیار و ارتجاعی در دو هفته اخیر، همگی نشانگر این دوره سیاسی ویژه است.
هر سه ضلع جنایتکار این جنگ منطقه ای، زمینه ساز و پیش برنده این ویرانگری سازمان یافته هستند. تردیدی نیست که امریکا و اسرائیل آغازگر جنگ و تجاوز بوده اند، اما سیاستهای خارجی و منطقه ای رژیم اسلامی، ماجراجویی های هسته ای و نظامی آن، که هیچ ربطی به منافع مردم ایران و اکثریت اردوی کار و رنج ندارند، بهانه لازم را برای شخم زدن ایران از کران تا کران کشور فراهم کرده است. امریکا و متحدش اسرائیل نه تنها به پایگاهها و مراکز نظامی، امنیتی، سیاسی و سران جنایتکار رژیم ایران حمله کرده اند، بلکه از بمباران مدارس، بیمارستانها، اماکن مسکونی، انبارهای سوخت و انرژی، بانکها و سایر زیرساخت های غیرنظامی نیز ابایی نداشته اند. همین کار را رژیم ایران با حمله به یک دوجین از کشورهای منطقه انجام داده است و تا این لحظه دهها میلیارد دلار برای طرفین جنگ هزینه و خسارت به همراه داشته است.
سازمان ما همچون موارد مشابه در سایر جنگ های ارتجاعی و خانمانسوز، شروع و تداوم این جنگ جدید را محکوم کرده و از موضع صدای سوم، ضمن محکوم کردن مثلث جنایت و شرارت یعنی رژیم های امریکا و اسرائیل و ایران، خواهان توقف فوری آن شده و شدیدا درباره عواقب دهشتناک گسترش آن هشدار داده است.
در این میان، رفتار بخشی از اپوزیسیون جمهوری اسلامی به ویژه جریان رضا پهلوی، که این جنگ ویرانگر را “دخالت بشردوستانه” نامیدند، بار دیگر ماهیت به شدت ضد مردمی و فاشیستی این ماکیاولیست های فرصت طلب را افشاء نمود.
تردیدی نیست که اکثریت عظیم مردم ایران خواهان سرنگونی رژیم جنایتکار، غارتگر و ماجراجوی جمهوری اسلامی هستند، اما راه تحقق این آرزوی انسانی، تداوم جنبش، خیزش و بالاخره قیام برای سرنگونی این رژیم است و نه فرو رفتن در باتلاق یک جنگ ارتجاعی و منطقه ای دیگر، که دست به نقد نه تنها اقتصاد و زندگی یک دوجین از کشورهای منطقه، بلکه کل اقتصاد جهان را تحت تاثیر قرار داده و در صورت تداوم، سبب بروز یک بحران جدید بین المللی اقتصادی خواهد شد که دود آن عمدتا به چشم کارگران و تهیدستان خواهد رفت.
ضمن اینکه این جنگ همچون جنگ دوازده روزه قبلی، نشان داد که نه تنها راه را برای انکشاف و رشد جنبش های اجتماعی باز نمیکند، بلکه به دلیل شرایط جنگی و امنیتی، همه جنبش ها را به کماء فرو خواهد برد و زمینه را برای برپایی حکومت نظامی پایدار فراهم خواهد کرد.
از اینرو ما همه نیروهای چپ، آزادیخواه، جمهوریخواه سکولار دمکرات، ضد جنگ، سرنگون طلب و طرفدار انقلاب مردمی را فرا می خوانیم که با شعار نه به رژیم اسلامی، نه به جنگ ارتجاعی و نه به فاشیسم موروثی و کلیه نیروهای وابسته به قدرت های خارجی، اقدامات دمکراتیک خود را در داخل و خارج از کشور هماهنگ کنند.
همه میدانند که آلترناتیو سازمان ما تحقق انقلاب اجتماعی به رهبری طبقه کارگر برای سرنگونی رژیم استبدادی و سرمایه داری جمهوری اسلامی، جهت گذار به سوسیالیسمی شورایی و دمکراتیک است. از اینرو طبیعی است که ما نمیتوانیم با نیروهای مدافع نظم سرمایه داری هر چند آزادیخواه، ائتلاف جهه ای استراتژیک داشته باشیم. اما کاملا اعتقاد داریم که در چارچوب اقدامات مشترک محلی و سراسری – چه در داخل کشور و چه در خارج از کشور – در نهادهای دمکراتیک غیرحزبی با همه نیروهای آزادیخواه، دمکرات، سکولار و مستقل، اتحاد عمل و همگرایی و همکاری داشته باشیم.
پیشنهاد مشخص ما این است که همه فعالین سیاسی که دارای مرزبندی روشنی با جنگ، کلیت رژیم اسلامی و اپوزیسیون سلطنت طلب و سایر نیروهای وابسته و ارتجاعی هستند، به صفت فردی و نه به نمایندگی از احزاب و سازمانها، اقدامات مشترک و وسیع دمکراتیک را به ویژه از طریق برپایی مارش خیابانی بزرگ در خارج از کشور تدارک ببینند. نظیر تظاهرات بزرگ هفت هزار نفره پاریس که با شعار “نه شیخ، نه شاه، نه جنگ” با مشارکت نیروهای مترقی خارجی و سندیکاهای کارگری و تشکل های فمینیستی فرانسوی برگزار شد.
پیشنهاد ما برای این کارزار مشترک دمکراتیک، پایبندی به چهار اصل حداقلی زیر است:
۱- پشتیبانی از مبارزات صنفی، اجتماعی و سیاسی کلیه اقشار ستمدیده مردم ایران در راستای سرنگونی جمهوری اسلامی از طریق یک انقلاب مردمی
۲- مخالفت با هر نوع مداخله نظامی، جنگ و آلترناتیو سازی توسط قدرت های خارجی
۳- مرزبندی با بدیل سلطنت و بازگشت به حکومت موروثی و افشای رویکرد فاشیستی آنها در مواجهه با دیگر نیروهای اپوزیسیون
۴- دفاع از حق تعیین سرنوشت مردم و اراده آزاد جمهور مردم برای انتخاب و اداره حکومت و بنای مناسبات سیاسی اجتماعی جایگزین
کمیته مرکزی سازمان راه کارگر
مارس ۲۰۲۶