پرویز قلیچخانی برای ما کارگران فقط محبوبترین کاپیتان تیم ملی نبود. پرویز از طبقهٔ ما بود؛ در همان محلاتی بزرگ شد و رفتوآمد کرد که بسیاری از ما و پدران و مادرانمان پیش از ما در آنها زندگی کرده بودند.
پرویز قلیچخانی در تمامی سالیان زندگی پرافتخار خود، و تا واپسین لحظاتی که جسم و روحش یاری میکرد، از حمایت از کارگران ایران، تشکلهای مستقل کارگری، از جمله سندیکای ما، و تلاش برای آزادی اعضای زندانی سندیکا و حمایت از کلیه زندانیان، دریغ نورزید.
پرویز قلیچخانی انسانی شریف، دلسوز، مهربان و مبارزی علیه استبداد، فقر، ستم و استثمار بود. او چنان متین و فروتن بود که باور نمیکردی یکی از پرافتخارترین فوتبالیستهای تاریخ کشورمان، اینگونه بیادعا، بدون هیچگونه تلاش برای اعمال نفوذ یا بزرگنمایی، حامی همهجانبهٔ کارگران و مبارزه طبقاتی باشد.
متأسفانه شرایط ماههای اخیر و محدودیت دسترسی ما به اینترنت، این امکان را از ما گرفته بود که در جریان وضعیت سلامتی ایشان باشیم و از این بابت عمیقاً متأسفیم.
بدینوسیله صمیمانه مراتب تسلیت سندیکا را به خانواده، یاران و دوستداران پرویز قلیچخانی گرامی ابراز داشته و خود را در غم درگذشت این انسان شریف و آزاده شریک میدانیم.
سندیکا همچنین صمیمانه به خانم نجمه موسویپیمبری، یار و همراه پرویز قلیچخانی، تسلیت گفته و تلاشهای بیوقفهٔ ایشان را ارج مینهد.
یاد عزیز پرویز قلیچخانی گرامی، و راهش پررهرو باد.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۳ خرداد ۱۴۰۵