اعدام، ابزار بقای استبداد و پاسداری
از نظم ستم و استثمار است
اعتصاب غذا و تحصن جمعی زندانیان واحد دو زندان قزلحصار در اعتراض به شرایط غیر انسانی زندان ها و اجرای احکام اعدام، امروز به یکی از درخشانترین جلوههای مقاومت انسانی و مبارزه آگاهانه علیه ماشین سرکوب جمهوری اسلامی تبدیل شده است. زندانیانی که با اعتصاب غذا، خودداری از دریافت جیره غذایی و تحمل شدیدترین فشارها، جان خود را برای دفاع از حق حیات دیگر انسانها به خطر انداختهاند، شایسته گستردهترین حمایت، همبستگی و پشتیبانی مردم آزادیخواه ایران و جهان هستند.
طی روزهای اخیر حدود ۲۴۰ زندانی از واحد دو زندان قزلحصار به بندهای دیگر منتقل شدهاند و مسئولان زندان درصدد تبدیل این واحد به محلی برای نگهداری محکومان به اعدام هستند. همزمان، ادامه نگهداری شماری از محکومان در سلولهای انفرادی، نگرانی جدی خانوادهها و افکار عمومی را درباره اجرای قریبالوقوع احکام اعدام افزایش داده است. همچنین وضعیت جسمانی تعدادی از اعتصابکنندگان بهشدت وخیم گزارش شده و جان آنان در معرض خطر قرار دارد.
اعتراض زندانیان قزلحصار تنها اعتراض به سرنوشت چند زندانی نیست؛ این اعتراض، فریادی علیه نظامی است که بر پایه سرکوب، زندان، شکنجه، اعدام و ایجاد رعب و وحشت حکمرانی میکند. آنان خواهان توقف فوری اجرای احکام اعدام، رسیدگی عادلانه به پروندهها، اصلاح قوانین ضدانسانی، شرایط بغایت غیر انسانی در زندان ها، پایان دادن به سلولهای انفرادی و لغو سیاستی هستند که جان انسانها را به ابزاری برای نمایش اقتدار حکومت بدل کرده است.
این مبارزه همزمان با ادامه کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در ۵۹ زندان کشور، اکنون وارد یکصد و سیو یکمین هفته خود شده است؛ کارزاری کمنظیر که نشان میدهد مخالفت با مجازات اعدام دیگر تنها مطالبه خانوادههای محکومان نیست، بلکه به یکی از مهمترین مطالبات آزادیخواهانه و عدالتجویانه جامعه ایران تبدیل شده است.
جمهوری اسلامی در شرایطی بر دامنه اعدامها افزوده است که در پی جنگ ویرانگر و تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل علیه ایران، هزاران انسان کشته و زخمی شدهاند، خانهها، مدارس، بیمارستانها، پلها و زیرساختهای حیاتی کشور ویران شده و بحران اقتصادی و اجتماعی ابعاد تازهای یافته است. در همین حال، حکومت با صرف میلیاردها دلار از ثروت عمومی برای تقویت نیروهای نیابتی و سیاستهای ماجراجویانه منطقهای، فقر، بیکاری، گرانی، فساد ساختاری، انزوای سیاسی و نارضایتی گسترده اجتماعی را تشدید کرده است. در چنین شرایطی، تشدید اعدامها تلاشی آگاهانه برای ایجاد فضای رعب، جلوگیری از گسترش اعتراضات و حفظ حاکمیت است.
اعدام یکی از بنیادیترین ابزارهای سلطه طبقاتی و سیاسی دولتهای استبدادی و استثمارگر است. حکومتهایی که بر پایه استثمار، تبعیض، نابرابری و محرومسازی اکثریت جامعه از حقوق بنیادین استوارند، برای بقای خود به زندان، شکنجه، سرکوب و اعدام متوسل میشوند. جمهوری اسلامی نیز طی بیش از چهار دهه، از اعدام بهعنوان یکی از ارکان اصلی بقای خود استفاده کرده است؛ از کشتارهای گسترده دهه شصت و قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ گرفته تا اعدام معترضان، زندانیان سیاسی، عقیدتی و صدها زندانی عادی در سالهای اخیر.
ما مجازات اعدام را شکلی از قتل عمد حکومتی و جنایتی سازمانیافته علیه حق حیات انسان میدانیم. هیچ حکومتی نباید حق سلب زندگی انسانها را داشته باشد. دفاع از لغو کامل مجازات اعدام، دفاع از کرامت انسانی، آزادی و برابری است و بخشی جداییناپذیر از مبارزه برای پایان دادن به هرگونه استثمار، ستم، تبعیض و سلطه طبقاتی به شمار میرود.
ما ضمن اعلام همبستگی کامل با اعتصابکنندگان قزلحصار، خواهان تحقق فوری مطالبات زیر هستیم:
توقف فوری اجرای تمامی احکام اعدام؛
آزادی زندانیان سیاسی، عقیدتی و تمامی زندانیانی که به دلیل مبارزه برای آزادی، عدالت و برابری زندانی شدهاند؛
پایان دادن به نگهداری محکومان در سلولهای انفرادی با هدف اجرای حکم؛
رسیدگی فوری پزشکی و تأمین امکانات درمانی برای اعتصابکنندگان؛
پایان دادن به شکنجه، تحقیر و رفتارهای غیرانسانی؛
بازبینی عادلانه پروندههای محکومانی که به دلایل واهی در زندان ها بسر میبرند و لغو کامل مجازات اعدام
ما از طبقه کارگر، تشکلهای مستقل کارگری، معلمان، بازنشستگان، پرستاران، زنان، دانشجویان، نویسندگان، هنرمندان، روشنفکران، فعالان حقوق بشر، نیروهای مترقی و سوسیالیست، ایرانیان آزادیخواه خارج از کشور، اتحادیههای کارگری و سازمانهای چپ و آزادیخواه در سراسر جهان میخواهیم که با سازماندهی هرچه بیشتر تجمعها، تظاهرات، اعتصابها، کارزارهای گسترده اطلاعرسانی، صدور بیانیه، افشاگری سیاسی و اعمال فشار حقوقی و بینالمللی، برای توقف ماشین اعدام جمهوری اسلامی و دفاع از زندانیان و آزادی فوری و بی قید وشرط زندانیان به میدان بیایند.
مبارزه علیه احکام اعدام در سراسر جهان از مبارزه علیه استبداد، سرمایهداری، جنگافروزی، فقر، تبعیض و هرگونه ستم اجتماعی جداییناپذیر است. جامعهای آزاد و انسانی تنها بر پایه مشارکت آگاهانه مردم، حاکمیت آزادی، برابری، همبستگی و عدالت اجتماعی و نفی هرگونه استثمار و سلطه طبقاتی میتواند شکل گیرد.
امروز دفاع از اعتصاب زندانیان قزلحصار و کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، دفاع از حق زندگی همه انسانهاست. سکوت در برابر اعدام، راه را برای گسترش خشونت دولتی هموار میکند. تنها با سازماندهی مستقل مردم، گسترش همبستگی طبقاتی و اجتماعی و تقویت همبستگی بینالمللی میتوان ماشین سرکوب و اعدام را متوقف ساخت.
زنده باد همبستگی با زندانیان اعتصابی قزلحصار
زنده باد کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در زندانهای ایران
اعدام، جنایت سازمانیافته و قتل عمد حکومتی ممنوع باید گردد
زندانیان سیاسی و عقیدتی آزاد باید گردند
نه به اعدام؛ نه به سرکوب؛ نه به جنگ و استثمار؛
آری به آزادی، برابری، همبستگی، عدالت اجتماعی
هیئت هماهنگی نهادهای چپ و دمکراتیک
28 جولای 2026 – 6 مرداد 1405