«طلوع کن؛ خشم مشترک» سروده‌ی حسن حسام، شاعر، نویسنده و فعال کمونیست ایرانی است؛ شاعری که تجربه‌ی ادبی و سیاسی‌اش با چند دهه مبارزه، زندان، تبعید و دفاع از آزادی بیان گره خورده است. حسام از اعضای باسابقه‌ی (کانون نویسندگان ایران) و کانون نویسندگان ایران در تبعید بوده و سال‌های طولانی فعالیت سیاسی و ادبی خود را در پیوند با جنبش انقلابی ایران ادامه داده است. او زندان و سرکوب را در هر دو دوره‌ی پهلوی و جمهوری اسلامی تجربه کرده و سال‌هاست در تبعید زندگی و مبارزه می‌کند.
«طلوع کن» شعری کوتاه است، اما در چند سطر فشرده، جهانی از انتظار، خشم، امید و پایداری را حمل می‌کند. شاعر کسی را فرامی‌خواند که حضورش غایب است؛ حضوری که باید «چون ماه در شب ابری» سر برآورد و روشنایی را به «جان‌های خسته» بازگرداند.