چاپ



  در شرایطی که مزد بگیران  بمثابه گسترده ترین طبقۀ اجتماعی در برگیرندۀ کارگران، معلمان، پرستاران، بازنشستگان، زنان و دانشجویان، در محرومیت و بی حقوقی مطلق زیر بار بحران های همه جانبه، به شکل فزاینده ای نان، کار، رفاه و آزادی، محیط زیست ... و به یک کلام ابتدایی ترین نیازهای انسانی خویش را از کف داده اند، کوچکترین چشم اندازی جز فلاکت عمومی پیش روی خود نمی بینند.  
 فریاد اعتراض و مطالبه گری اکثریت زحمتکش در خیابان ها، تجمعات مکررمقابل نهادهای مسئول و اعتصابات در مراکز کار و تحصیل علیه فقر و گرانی، مزدهای حداقلی ،بدون افزایش و معوقه، عدم امنیت شغلی، بیکاری،عدم تأمین اجتماعی فراگیر،بهداشت و  بیمه ناکارآمد، خصوصی سازی و کالایی شدن  تمام بخش های مختلف اجتماعی، رفاهی و برخورداری از مسکن ،حقی مسلم و قانونی است که متولیان حاکم از آن ، جرم و اتهام امنیتی و هزاران برچسب دیگر ساخته و با پرونده سازی و بگیر و ببند و احکام ظالمانه طولانی، شماری انسان زحمتکش و شایسته را در زندان ها به گروگان گرفته اند. به عبارت دیگر از کارخانه و مراکز کار، کلاس درس  و دانشگاه زندانی ساخته اند و زحمتکشان؛ فرزندانشان و سایر اعضای خانواده ها را زیر شدیدترین فشارهای جسمی و روحی قرار داده اند تا مبارزات برحق  و مطالبات روزافزون جامعه را سرکوب و به عقب برانند. ۱۲ مرداد ۹۸، کارگران هفت تپه و جمعی از جوانان خبرنگار و نویسنده که اخبار اعتصابات و مطالبات کارگری را رسانه ای نمودند ، پس از ماه ها تحمل شرایط طاقت فرسای زندان ها  و دست زدن به  اعتصاب غذا به دادگاه می کشانند. ما بازنشستگان در کنار کارگران، معلمان، پرستاران، زنان، دانشجویان و جوانان به مثابه حلقه های جنبش های مشترک مطالباتی، به هر گونه پرونده سازی و محاکمه کارگران و فعالان  معترضیم و خواهان آزادی فوری و بی قید و وثیقه این عزیزان و تمامی زندانیان سایر عرصه های اجتماعی، مدنی  و سیاسی می باشیم.   
« گروه اتحاد بازنشستگان»  
۱۰ مرداد ۹۸